Re'em – (również reëm), w mitologii hebrajskiej olbrzymi dziki wół, tak silny i groźny, że jedynie Bóg może go pokonać.
Autorzy Księgi Liczb (22,23 i 24,8) i Księgi Powtórzonego Prawa (33,17) porównywali siłę Boga z siłą zwierzęcia o nazwie reem, czyli oryksa arabskiego. Antylopa ta wyginęła w Palestynie w czasach przed naszą erą. W Septuagincie słowo reem przetłumaczono jako monokeros – jednorożec. W Biblii gdańskiej czytamy o jednorożcu, a w Biblii Wujka o rynocerocie (nosorożcu). W pismach żydowskich począwszy od V wieku n.e. reem występuje jako olbrzymi wół.
Według księgi Agudat Agadot jednocześnie żyje tylko jedna para Reem. Krowa i byk zamieszkują przeciwległe krańce ziemi. Raz na siedemdziesiąt lat spotykają się i dochodzi do kopulacji, po której krowa zagryza byka. W łonie krowy rozwijają się dwa bliźniacze cielęta – samiec i samica. W ostatnim, jedenastym roku ciąży krowa Reem staje się tak ciężka, że nie może już chodzić. Przewraca się tylko z boku na bok, śliniąc obficie. Dzięki jej ślinie okoliczne pola rodzą dość trawy, by ją wyżywić. Gdy nadchodzi rozwiązanie, brzuch krowy pęka i wyskakują z niego młode, a ona sama umiera.