Witold Zygmunt Poinc (ur. 2 maja 1908 w Kamiennej, zm. 18 września 1982 w Gdyni) – polski kapitan żeglugi wielkiej, współtwórca Polskiego Ratownictwa Okrętowego.
Życiorys Urodzony w Kamiennej jako syn Juliana, maszynisty kolejowego. Po wybuchu I wojny światowej, razem rodziną został przesiedlony w głąb Rosji. W czasie rewolucji październikowej wrócili do Polski, zamieszkali w Ząbkowicach k. Sosnowca, gdzie Witold ukończył szkołę powszechną. Od 1921 uczęszczał do Gimnazjum im. B. Prusa w Sosnowcu, następnie w 1927 podjął naukę w Szkole Morskiej w Tczewie, którą ukończył w 1930 (wówczas był to już Wydział Nawigacyjny Państwowej Szkoły Morskiej w Gdyni). Po ukończeniu szkoły i odbyciu szkolenia w Szkole Podchorążych Marynarki Wojennej w Toruniu, zwolniony do rezerwy w styczniu 1932 rozpoczął pracę jako oficer pokładowy w Polsko-Brytyjskim Towarzystwie Okrętowym Polbryt. W 1934 przeszedł do Żeglugi Polskiej, został II oficerem na s/s „Katowice” i ukończył kurs radiotelegrafisty. W latach 1935–1938 pływał jako I oficer i radiotelegrafista. W październiku 1938 uzyskał dyplom kapitana żeglugi wielkiej. Wiosną 1939 został pilotem w gdyńskim porcie.