thumb|left|Włoski samolot bombarduje Grand Harbour w roku 1941; Fort Ricasoli widoczny w prawym górnym rogu W roku 1844 fort był obsługiwany przez 500 ludzi. W roku 1848 sir John Fox Burgoyne przeprowadził inspekcję fortyfikacji Malty i określił Fort Ricasoli jako „nie do zdobycia”. W latach 50. do kompleksu została wprowadzona artyleria większego kalibru, działa były kilkakrotnie wymieniane w ciągu następnych dziesięcioleci. Obwód obronny od strony morza został całkowicie odnowiony w roku 1878, a w pierwszej dekadzie XX wieku zbudowano nowe podstawy dział, zainstalowano reflektory i stację torped. W latach 30. XX w., na bastionie nr 2, nr 3 i nr 4 zbudowano betonowe wieże kontroli ognia artyleryjskiego, a później zainstalowano reflektory.
Fort Ricasoli brał czynny udział w obronie Malty podczas II wojny światowej, a 21 lipca 1941 roku jego działa czynnie pomogły odeprzeć atak włoskiego lotnictwa na Grand Harbour. W kwietniu 1942 roku, niemieckie bombowce zniszczyły bramę i Governor’s House. Po wojnie, w latach 1947–1958, był on używany jako koszary Royal Navy, i nosił kryptonim HMS „Ricasoli”. W roku 1958 brama została odbudowana, chociaż projekt był trochę odmienny od oryginalnego. Governor’s House nie został nigdy odbudowany, głównie ze względów finansowych.