Abu Dżafar Muhammad ibn 'Ali ibn Babawayh al-Qummi (pers. ابوجعفر محمد بن علی بن حسین بن موسی بن بابویه قمی, ur. około 923 w Komie, zm. około 991 w Rej) – perski uczony muzułmański, szyita, autor znanego i wysoko cenionego przez szyitów zbioru tradycji pt. „Man la yahduruhu al-Faqih”, będącego częścią czterech głównych prac-zbiorów hadisów islamu szyickiego.
Życiorys Urodził się w mieście i pobierał nauki w miejscu urodzenia, Kom w Persji. Dużo podróżował, studiował i wykładał w Bagdadzie. Skodyfikował zbiór tradycji, jest także autorem wielu prac na temat islamu. Zmarł około 991. Pochowany w Rej.
Dzieła Oprócz zbioru hadisów Man la yahduruhu al-Faqih, Ibn Babawajh jest autorem wielu innych, w tym zaginionych, prac: Kamal al-din wa tamam al-ni'mah co oznacza „perfekcja religii i koniec błogosławieństwa”Muhammad J. Kamal-ud Din wa Tmam-un Nimat fi Asbat-ul-Ghaibat wa Kashf-ul-Hairet. Syed-us-Sanad Press, Iran, 1782. s. 357. praca o Mahdim, oczekiwanym zbawicielu. Zawiera pytania na temat okultacji i wydarzeń po powrocie MahdiegoAyoub M. Redemptive suffering in Islam: a study of the Devotional Aspects. Haydariyyah Press. 1978 s. 290. „Ikmal al-Din wa-Itmam al-Ni'mah fi Ithbtit al-Raj'ah.”Omar I. Muslim View of Christianity. s. 89. „Abu'ja'far al-Suduq Ibn Babawayh al-Qummi, Ikmal al-Din.”Antoun R. and Hegland M.