„To pierwsza próba w jakimkolwiek języku przedstawienia dziejów królestwa Chazarów […]. Systematyczne badanie oryginalnych źródeł umożliwiło autorowi ustalenie daty upadku Chazarii na rok 1239 i nawet udowodnienie faktu, że do tego czasu Chazaria była potężnym i niezależnym państwem”„The Palestine Post” z 13.05.1943..

Dwaj czołowi historycy owego czasu zajmujący się dziejami Żydów, Aw Szalom Baron i Ben-Cijjon Dinur, zaakceptowali zasadniczo tezy Polaka. Baron oświadczył, że „z Chazarii Żydzi zaczęli przedostawać się na bezkresne wschodnioeuropejskie stepy. Wędrówka ta trwała zarówno w okresie rozkwitu Chazarii, jak i w jej okresie schyłkowym”S. Baron, Historia hewratit i datit szel am Israel [Historia społeczna i religijna narodu Izraela], Ramat Gan 1960, t. IV, s. 174-175.. Dinur nie zawahał się potwierdzić, że Chazaria była „nacją diaspor, nacją jednej z wielkich diaspor, diaspory Izraela na Rusi, Litwie i w Polsce”B.-Z. Dinur, Israel be-gola [Izrael w diasporze], Tel Awiw 1961, t. I, cz. 2, s. 3-5..