Od roku 1961 do stycznia 1966 Abraham Polak, jako profesor historii średniowiecznej, kierował stworzoną przez siebie Katedrą Studiów Bliskiego Wschodu i Afryki„Dawar” z 7.08.1961., a następnie wykładał w Katedrze Krajów Rozwijających Się na Wydziale Nauk Społecznych Uniwersytetu Telawiwskiego, prowadząc jednocześnie pracę naukową. Zajmował się głównie badaniem dziejów Żydów i Arabów oraz innych narodów muzułmańskich i afrykańskich.
Profesor Abraham Polak uczestniczył w międzynarodowych kongresach historyków (Sztokholm 1960), orientalistów (Bruksela 1938, Moskwa 1960, Nowe Delhi 1964), w zgromadzeniu Parlamentu Religii Świata (Kalkuta 1964) i w kolejnych światowych kongresach nauk judaistycznych (Jerozolima 1947, 1957, 1961, 1965, 1969)„Dawar” z 20.12.1934 i z 6.01.1944; „Al HaMiszmar” z 6.01.1944; „The Palestine Post” z 1.05.1940; „Maariw” z 18.12.1962.. Był także członkiem Międzynarodowego Instytutu Afrykańskiego z siedzibą w Londynie. Abraham Nahum Polak nigdy nie założył własnej rodziny – nie ożenił się i nie miał dzieci. Zmarł nagle 5 marca 1970 w swym mieszkaniu w Tel Awiwie w wieku 59 lat, jako człowiek zupełnie samotny.