Joanna Sabaudzka, , , (1310 – 29 czerwca 1344), była księżną Bretanii, jako żona Jana III. Joanna zgłosiła również pretensje do hrabstwa Sabaudii po śmierci swojego ojca. Pochodziła z domu Sabaudzkiego, a przez małżeństwo weszła do młodszej gałęzi Kapetyngów. Joanna urodziła się w 1310 roku, była jedynym dzieckiem Edwarda, hrabiego Sabaudii i jego żony Blanki Burgundzkiej (córki Roberta II i Agnieszki Francuskiej).

Hrabianka Joanna, w wieku dziewiętnastu lat, została przyrzeczona (dyspensa papieża z 10 sierpnia 1329) 43-letniemu, bezdzietnemu, Janowi III, księciu Bretanii. Jej ojciec Edward Szczodry zmarł 4 listopada tego samego roku. Ponieważ była jego jedynym dzieckiem, uważała się za następcę na tronie hrabiów Sabaudii. Jednak władcą Sabaudii nigdy nie była kobieta, co doprowadziło do sporu o sukcesję. Stryj Joanny Aimon zyskał poparcie szlachty Sabaudii dla dziedziczenia zgodnie z prawem Salickim i został hrabią. W dniu 29 listopad w Vincennes Joanna zrzekła się swoich praw na rzecz stryja.