„Nieubłagana śmierć wyrwała spośród nas dzielnego Polaka, lubianego powszechnie obywatela, śp. Wojciecha Ligudę z Winowa. Będąc jeszcze w sile wieku śp. Wojciech kroczył na czele szermierzy sprawy narodowej. Przy zakładaniu instytucyi polskich w Opolu czynny zawsze biorąc udział, zyskiwał sobie szacunek. Życie jego jednak często zaćmiewał smutek. Wojna światowa wzięła mu drogich synów, śp. dr. Franciszka i śp. Karola. Trzecie syn postradał na wojnie nogę. Te ciężkie ciosy wstrząsnęły nader silnym organizmem śp. Wojciecha. Zachorował i juz nie wyleczył się na dobre. Niechaj pamięć o Zmarłym przyświeca młodym pokoleniom i wskazuje im drogę postępu.- Wieczny odpoczynek racz mu dać Panie!”„Katolik” nr 154 z 28 grudnia 1922 roku, przedruk z „Nowin Codziennych”.
Życie rodzinne i prywatne Wojciech Liguda urodził się w średniozamożnej rodzinie chłopskiej. Wieś należała do parafii Św. Krzyża w Opolu. Wraz z żoną Rozalia miał czterech synów (Franciszka, Karola, Emanuela i Alojzego) oraz trzy córki (Franciszkę, Otylię i Zofię). Źródłem utrzymania rodziny była praca w gospodarstwie rolnym. Wojciech Liguda zmarł na raka żołądka w parę miesięcy po podziale Górnego Śląska pomiędzy Niemcy a Polskę.