Rebelianci byli prowadzeni przez Muhammada, syna kalifa Abu Bakra, i to on miał zabić Usmana, jednakże „nie jest jasne czy to on zadał ostateczny cios, lub czy był to ktoś inny; tradycja cytuje kilka imion i jest czymś oczywistym że od samego początku kwestia ta była niejasna”. W trakcie walki miała zostać ranna żona Usmana, Kalbijja Na'ila bint al-Furafisa, a dom został splądrowany. Buntownicy uniemożliwili pochowanie Usmana na cmentarzu Baki al-Gharkad, gdzie miał on spocząć obok Mahometa, tak że ostatecznie został on pochowany w nocy, w towarzystwie nielicznego grona rodziny i znajomych, na pobliskim cmentarzu żydowskim Haszsz Kaukab, wcześniej zakupionym przez Usmana w celu powiększenia cmentarza Baki; Madelung, Wilferd (1997). The Succession to Muhammad: A Study of the Early Caliphate. Cambridge University Press. . s. 139. W atmosferze zamętu i terroru kalifem został wybrany Ali, jednak od początku miał on przeciwko sobie innych niezadowolonych pretendentów do władzy oraz nieobecnych podczas elekcji Umajjadów, na których czele stał Mu’awija ibn Abi Sufjan. „Odtąd wszelka polityczna jedność islamu przeminęła, a wkrótce także jedność religijna, ustępując miejsca wojnom domowym i schizmom. Kalifat Usmana i jego krwawy koniec oznaczał moment zwrotny w historii islamu”.
Przypisy
Kategoria:Sahaba Kategoria:Umajjadzi