W Polsce w XX wieku odnotowano występowanie następujących gatunków: L. catenata (obecnie Paralemanea catenata), L. ciliata, L. fluviatilis (w największej liczbie zbiorów), L. nodosa (obecnie Paralemanea catenata), L. subtilis, L. sudetica i L. torulosa (obecnie Paralemanea torulosa).
Interakcje międzygatunkowe Plechy lemanei rzadko są pokarmem wodnych bezkręgowców, m.in. larw chruścików z rodzaju Dibusa, które mogą je wykorzystywać również do budowy domków.
Cykl życiowy Lemanea, jak inne krasnorosty, przechodzi przemianę pokoleń. W cyklu występuje jedno pokolenie haploidalnego gametofitu (zwykle opisywane jako właściwy osobnik lemanei) i dwa pokolenia diploidalnych sporofitów – karposporofit i szantransja (pseudoszantransja).
Spermacja są uwalniane przez szczelinę w ścianie komórkowej. Gamety żeńskie – karpogonia – są w zasadzie tożsame z lęgnią. Niewielkie, kuliste karpoposporofity kiełkują wewnątrz plechy gametofitu. Karpospory są uwalniane po zniszczeniu plechy. Kiełkują z nich szantransje. Z szantransji po podziale mejotycznym kiełkują gametofity.