Kataster Karoliński – kataster podatkowy sporządzony na zarządzenie cesarza Karola VI (1685–1740) celem zastąpienia nim starego katastru podatkowego z roku 1527.
Geneza W 1705 roku podjęto próbę reformy przestarzałego systemu podatkowego na Śląsku i zastąpienie podatku od nieruchomości akcyzami (podatek pośredni nakładany na niektóre wyroby konsumpcyjne). Gdy to się w 1721 r. nie powiodło, zdecydowano się w Wiedniu na sporządzenie dokładnego spisu sytuacji i warunków do wprowadzenia nowego systemu podatkowego na Śląsku.
Zawartość rejestru Komisje rektyfikacyjne założyły w pojedynczych śląskich księstwach nowe rejestry i tabele podatkowe. Dodatkowo dokonywały rewizji gospodarstw i ich zasobności. Tomy Katastru Karolińskiego zawierają tym samym spis poddanych z informacjami dotyczącymi ich sytuacji gospodarczej oraz protokoły rewizyjne dotyczące posiadanych nieruchomości, tabele podatkowe i spis podatników.
Tomy Katastru Karolińskiego, które przetrwały II wojnę światową, są przechowywane głównie w Archiwum Państwowym we Wrocławiu pod nazwą „499. Carolinischer Kataster / Kataster Karoliński 1722-1726“.