Melkus 64 – samochód wyścigowy projektu i konstrukcji Melkusa, zbudowany według przepisów Formuły 3.

Historia Pojazd był następcą Melkusa 63, samochodu Formuły Junior. Napędzany był przez trzycylindrowy silnik Wartburg o pojemności jednego litra, sprzężony z pięcioprzekładniową skrzynią biegów. Heinz Melkus był świadom, że jednostka Wartburga jest stosunkowo słaba, a niedostatki mocy należy nadrobić aerodynamiką, stąd samochód otrzymał nowoczesne rozwiązania (np. dystrybucja powietrza dwoma kanałami wzdłuż samochodu i aerodynamiczny kształt) i został potocznie nazwany „Zigarre”. Nadwozie było oparte na ramie rurowej, którą pokryto aluminiową karoserią. Wyposażony w hamulce bębnowe, mimo że hamulce tarczowe były już w użyciu w latach 60.. Prędkość maksymalna pojazdu wynosiła 220 km/h.

Samochód odnosił sukcesy we Wschodnioniemieckiej Formule 3, zdobywając w latach 1964–1971 sześć tytułów mistrzowskich (Max Byczkowski, Heinz Melkus, Frieder Rädlein, Klaus-Peter Krause, Wolfgang Küther). Ścigał się ponadto w ZSRR;