Jan Światkowski, ps. „Kruk” (ur. 26 stycznia 1893 w Tuszowie Narodowym, zm. 13 lutego 1963 w Krakowie) – podpułkownik piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 26 stycznia 1893 w Tuszowie Narodowym, w ówczesnym powiecie mieleckim, w rodzinie Mateusza i Agnieszki z Malców. Uczęszczał do c. k. Gimnazjum w Mielcu. Od grudnia 1912 był członkiem Związku Walki Czynnej w Mielcu, posługując się pseudonimem „Kruk”. Działał w Polskich Drużynach Strzeleckich.
Po wybuchu I wojny światowej, żołnierz 1 pułku piechoty Legionów Polskich od 26 sierpnia 1914. Pełnił służbę na różnych stanowiskach podoficerskich, m.in. sierżanta-szefa kompanii Szkoły Oficerskiej w Zambrowie. 20 grudnia 1915 w mieleckim gimnazjum razem z Tadeuszem Lubicz-Niezabitowskim, w terminie nadzwyczajnym (w czasie urlopu z frontu), zdał egzamin i otrzymał świadectwo dojrzałości. 26 maja 1916 został ranny pod Kostiuchnówką w czasie walk na reducie Józefa Piłsudskiego. Po kryzysie przysięgowym został we wrześniu 1917 wcielony do austriackiego 56 pułku piechoty im. Grafa Daun w Wadowicach, a w czerwcu 1918 do 40 pułku piechoty im. Rycerza von Pino w Rzeszowie z którym na froncie włoskim walczył nad Piawą. Od sierpnia do października 1918 w Szkole Oficerów Rezerwy X Korpusu w Mürzuschlag był dowódcą plutonu.