regularnie uczestniczyło w nabożeństwach i modlitwach zbiorowych, w pochówkach swoich zmarłych, udzielało wsparcia materialnego i duchowego chorym członkom lub osobom potrzebującym oraz broniło interesów swoich członków.
Typy thumb|Gentile Bellini, 1496, Procesja bractwa San Giovanni Evangelista na placu św. Marka, Gallerie dell’Accademia (członkowie bractwa ubrani są na biało) Na początku XV wieku istniały w Wenecji 3 podstawowe typy bractw: bractwa wspólnotowe (Scuole Comuni lub Scuole di Devozione), bractwa rzemieślnicze (Scuole Artigiane), bractwa biczowników (Scuole dei Battuti), powstałe pod wpływem ruchu flagelantów, założonego w 1260 roku w Perugii. Po 1467 roku ustalił się podział na Scuole Piccoli (Scuole Małe), w skład których weszły dwa pierwsze typy i Scuole Grandi (Scuole Wielkie), które objęły trzeci typ bractw. Powstały również scuole mniejszości narodowych, zamieszkujących Wenecję, w tym dalmatyńska (zjednoczona ostatecznie w 1451 roku), albańska (w 1447) oraz grecka (1453).