Wtedy po raz pierwszy klub opuścił dzielnicę Blachownia, z którą związany był od swojego powstania. Nowa siedziba okazała się o wiele mniejsza od poprzedniej, co negatywnie wpłynęło na komfort pracy. Na domiar złego znajdowała się w dzielnicy Śródmieście, z którą większość twórców nie była w żaden sposób związana. Po części właśnie z tego powodu liczba osób stale uczestniczących w pracach klubu stopniała do zaledwie kilku.

Aby podkreślić zasługi Anatola Filipiuka klub nazwano jego imieniem. Po nim opiekunem „Groteski” został Ireneusz Radź, któremu powierzono w Miejskim Ośrodku Kultury funkcję instruktora merytorycznego ds. filmu i fotografii. Jego wieloletnia przygoda z kinem została dwa lata później przerwana nagłą śmiercią. Wówczas rola opiekuna klubu przypadła Arkadiuszowi Kozubkowi. Za jego sprawą do „Groteski” zaczęło wstępować coraz więcej osób z młodego pokolenia. Festiwal Publicystyka Z inicjatywy Ireneusza Radzia oraz przy dużym wsparciu ze strony Andrzeja Wróbla, ówczesnego dyrektora Miejskiego Ośrodka Kultury, w 1994 r. zorganizowano w Domu Kultury „Chemik” pierwszy Festiwal Filmów Nieprofesjonalnych „Publicystyka”. Po śmierci Ireneusza Radzia, w 1995 r. uhonorowano Go nadając jego imię festiwalowi. Z czasem festiwal zyskiwał coraz większy rozmach, a w 2004 r.