U kresu I wojny światowej i po wybuchu wojny polsko-ukraińskiej w listopadzie 1918 został członkiem Komitetu Straży Obywatelskiej w Sanoku. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości w 1919 był okręgowym inspektorem szkolnym w Sanoku. W latach 20. II Rzeczypospolitej sprawował stanowisko inspektora szkolnego powiatu sanockiego z siedzibą w SanokuEdward Zając, Oświata i szkolnictwo. Życie kulturalne. Szkolnictwo podstawowe i średnie. Nauczycielski ruch związkowy, Pomiędzy wojnami światowymi 1918-1939, w: Sanok. Dzieje miasta, Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995, s. 570.. Jednocześnie w Sanoku pełnił funkcje przewodniczącego Rady Szkolnej Powiatowej w Sanoku. Ze stanowiska w Sanoku rozporządzeniem Ministra Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego z 11 października 1927 został przeniesiony na stanowisko inspektora szkolnego powiatu zborowskiego z siedzibą w Zborowie od 1 listopada 1927 i pełnił posadę pełnił w kolejnych latach. Z dniem 3 stycznia 1930 został przeniesiony ze stanowiska inspektora szkolnego w Zborowie na równorzędne stanowisko inspektora szkolnego w Lisku. W pierwszej połowie lat 30. ponownie pracował w Sanoku jako zastępca powiatowego inspektora szkolnego, Antoniego Szemelowskiego.