Według słów Tusiego: "Rozpocząłem od rozdziału związanego z czystością rytualną, pozostawiając wcześniejsze rozdziały traktujące o Jedności Boga (tawhid), Sprawiedliwości (adl), Proroctwie (nubuwwa) i Imamacie (imama) ponieważ ich wyjaśnienie byłoby zbyt długie oraz ponieważ naświetlenie zasad religii (al-usul) nie było intencją tej książki". W swym wprowadzeniu al-Tusi wyjaśnia, że zasadniczym powodem napisania pracy były pewne różnice i sprzeczności w istniejących w owym okresie hadisach szyickich (co tłumaczy się tym, iż w tolerancyjnym dla szyitów okresie Bujjidów w którym przekazywanie tradycji nie było tłumione, łatwiej było wkraść się do zbiorów słabym hadisom). Wspomina, iż różnice te są wykorzystywane przeciwko szyitom przez oponentów. Al-Tusi wyznaczył więc sobie zadanie analizy tradycji związanych z furu oraz wyjaśnienia które tradycje były słabe, lub ewentualnego rozjaśnienia pozornych sprzeczności w tradycjach mocnych. Choć podstawę tego dzieła stanowią hadisy z dzieła al- Muqni'a, al-Tusi nie ogranicza się tylko do nichTareq Salik. Hadisy w islamie szyickim. Rocznik Muzułmański 2006. s. 6-7..