W latach 1988–2013 był głównym wykonawcą projektów badawczych nt.: 1988–1993 – An Integrated Computational Model of Complex Human Behavior 1991–1996 – Foundation of Autonomous Control 1992–1996 – Studies of The Effect of Image Degradation & Recombination 1994–1996 – Underwater Object Identification Using a Unified Computation 2009–2010 – A Review and Analysis of The Current Status of The Field of Cognitive Neuroscience 2012–2013 – Macroscopic Neural Theories of Cognition Wynikiem badań stało się przekonanie o konieczności poszukiwań w neurobiologii, psychologii i filozofii umysłu możliwości rozwiązania sporu między mentalistami i behawiorystami, przekonanie o potrzebie nieustannego analizowania różnych koncepcji logicznych i precyzowania znaczenia pojęć określających procesy i stany psychiczne, o niepełnej wiarygodności procedur badawczych w dziedzinie kognitywistyki (np. niedoskonałości technik neuroobrazowania, tj. fMRI lub PET, oraz niepewności wniosków, formułowanych w czasie eksploracji wielkich ilości zgromadzonych danych). Takie przeświadczenie doprowadziło W.R. Uttala do podjęcia konsekwentnych starań o interdyscyplinarną debatę, w tym o ponowne rzetelne przeanalizowanie założeń teorii „modularnej architektury umysłu”, wobec której był sceptyczny
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — William Uttal · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.