Dziewczynki dowiadują się o okrutnych karach stosowanych przez panią Trunchbull, między innymi o Chokey, maleńkiej szafie z ostrymi obiektami, w której dyrektorka zamyka niegrzeczne dzieci („The Chokey Chant”).
Oskarżony o wylanie syropu na krzesło dyrektorki Nigel ostrzega inne dzieci, że ona zaraz po niego przyjdzie. Matilda, widząc, że to nie w porządku, postanawia pomóc Nigelowi. Gdy słyszą nadchodzącą panią Trunchbull, Matilda mówi innym dzieciom, by rzuciły na Nigela swoje mundurki. Pani Trunchbull wchodzi do klasy i pyta, gdzie jest Nigel. Matilda wyjaśnia jej, że Nigel ma narkolepsję i zasnął, dlatego dzieci przykryły go swoimi mundurkami, i że śpi tak już od ponad godziny, więc z całą pewnością nie mógł wylać syropu na krzesło pani dyrektor. Wierząc w tę historię, pani Trunchbull kieruje swój gniew na inną uczennicę, Amandę. Łapie dziewczynkę za warkoczyki i rzuca nią jak młotem aż na podwórko.