Po ewakuacji Komendy Uzupełnień do Przemyśla w dniu 5 września 1939 roku, został wyznaczony komendantem garnizonu w Mościskach. Przydzielony 11 września 1939 roku do Kwatery Głównej 38 Dywizji Piechoty Rezerwowej na stanowisko komendanta kwatery, lecz nie objął tej funkcji. Pomocnik dowódcy piechoty dywizyjnej od 14/15 września. Z dowodzonym oddziałem nocą z 19 na 20 września przedostał się w rejonie Zboisk do okrążonego Lwowa. 21 września komendant Garnizonu Lwów ppłk piech. Jan Chodźko-Zajko wyznaczył go na stanowisko komendanta Stacji Zbornej przy ul. Teatyńskiej 6, dla żołnierzy 11, 24 i 38 Dywizji Piechoty. Uniknął niewoli po zajęciu miasta przez Armię Czerwoną i w listopadzie 1939 roku przedostał się do Rumunii, a następnie przez Jugosławię do Francji. W grudniu 1939 roku zgłosił się do obozu Polskich Sił Zbrojnych w Coëtquidan. W 1942 roku był zastępcą komendanta Obozu Rozdzielczego w Auchtertool.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Bronisław Feliks Łoziński · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.