Po II wojnie światowej, Lwów oraz Wilno znalazły się poza granicami Polski, na ich miejsce powołano urząd probierczy w Gdańsku oraz Poznaniu, które były podległe Urzędowi Probierczemu w Warszawie.
Lata 1963–1986 Ustawa z dnia 29 czerwca 1962 r. – Prawo probiercze przekazywała podległość urzędów probierczych pod Główny Urząd Miar, zmieniono również wizerunek cechy dla złota i srebra (głowa kobiety w prawo, głowa rycerza w lewo), wprowadzono cechę dla palladu oraz dodatkową cechę dla obrączek, dla złota dodano próbę 500, natomiast dla srebra za próbę pierwszą uznano 916 oraz dodano próbę czwartą 750. Zapotrzebowanie na wyroby z metali szlachetnych rosło, co niosło za sobą konieczność otwarcia kolejnych oddziałów terenowych urzędów probierczych, początkowo działały okresowo, kilka dni w miesiącu, z czasem jednak stawały się coraz potrzebniejsze i przekształcane były w oddziały stałe:
Oddziały podległe OUP w Warszawie:
1961 – Gdańsk 1964 – Bydgoszcz 1965 – Łódź, Olsztyn (zlikwidowany w 1967) 1970 – Lublin (zlikwidowany w 2009) po 1970 utworzono oddziały w siedzibach producentów biżuterii: Fabryka „Warmet” w Warszawie (stały) Fabryka „Biamet” w Białymstoku Mennica Państwowa w Warszawie NBP w Warszawie Centralna Hurtownia Wyrobów Jubilerskich w Warszawie Przedsiębiorstwo „Jubiler” w Gdańsku 1987 – Białystok