5 stycznia 1939 roku mianowany kwatermistrzem batalionu KOP „Worochta”, ale stanowiska nie objął, ponieważ 23 lutego 1939 roku wyznaczono go na zastępcę szefa Budownictwa KOP w Warszawie. Do stolicy przybył 21 marca.
W kampanii wrześniowej początkowo był w 38 Dywizji Piechoty Rezerwowej na stanowisku komendanta Kwatery Głównej, a następnie od 11 września w 1 pułku kawalerii KOP kwatermistrzem i oficerem płatnikiem. Po rozbiciu pułku przedostał się do rodziny w Katowicach, a następnie do Warszawy. Po aresztowaniu przez Niemców został umieszczony w Oflagu II C Woldenberg w którym przebywał do zakończenia wojny.
Do kraju powrócił w lipcu 1945 roku, a we wrześniu 1945 roku wraz z rodziną wyjechał do Dzierżoniowa na Dolnym Śląsku, gdzie objął gospodarstwo rolne w Wyganowie (obecnie Ostroszowice). Zmuszony do zdania gospodarstwa w czasie kolektywizacji. Później pracował w różnych zakładach rolno-produkcyjnych, a od 1955 roku aż do śmierci mieszkał i pracował w rodzinnym Koźminie.
Awanse Podporucznik – 25 czerwca 1919 roku Porucznik – 1 kwietnia 1920 roku Kapitan – 3 maja 1922 roku