Kopalnia Węgla Kamiennego Walenty-Wawel – kopalnia węgla kamiennego, która działała w Rudzie Śląskiej jako samodzielny zakład od 1 sierpnia 1931 do 1 stycznia 1971 roku.
Historia Kopalnia powstała 1 sierpnia 1931 roku poprzez połączenie kopalni Wawel, kopalni Walenty oraz kopalni Hrabia Franciszek. Należała wówczas do Rudzkiego Gwarectwa Węglowego.
Ostatnim przedwojennym dyrektorem kopalni był Stefan Łukasiewicz, który po ataku Niemców na Polskę, pierwszego dnia wojny tj. 1 września 1939, osobiście zatopił część kopalni Walenty-Wawel.
W czasie okupacji niemieckiej ziem polskich podczas II wojny światowej funkcjonowała pod nazwą Wolfgang i przez cały ten okres nie przerwała pracy. W 1945 roku niektórzy pracownicy kopalni zostali deportowani do ZSRR. Zatrudnienie tuż po wojnie wynosiło 2519 pracowników, a dwa lata później – 3366 osób.
W 1948 roku kopalnia zdobyła Honorowy Sztandar Centralnego Zarządu Przemysłu Węglowego za osiągnięcie najwyższej ponadplanowej nadwyżki wydobycia. Po wojnie wybudowano: szyb Centralny, nową sortownię oraz płuczkę oraz wybudowano nowy poziom wydobywczy. Zmieniono także wozy transportowe z małych (o pojemności 0,68 t) na znacznie większe (2,5 t).