thumb|110px|herb Kroje (odm.) thumb|110px|herb Lubicz Kopciowie (Kopeć) – polski ród szlachecki pochodzenia litewskiego, pieczętujący się herbem Kroje (odm.), znany od XV wieku.
Protoplastą rodu był Kopot (Kopeć), pisarz Kazimierza Jagiellończyka w latach 1447–1452. Rodzina Kopciów podzieliła się już w XV wieku na dwie gałęzie. Przedstawiciele jednej zamieszkiwali w granicach późniejszego województwa smoleńskiego, a drugiej – w granicach późniejszego województwa witebskiegoA. Boniecki, Herbarz polski (tom XI) Warszawa 1907, s. 113.. Kopciowie, obdarzani przywilejami przez kolejnych władców z dynastii Jagiellonów, doszli do dużego znaczenia i bogactwa, uzyskując status rodu senatorskiego, który pozwolił im na zawieranie prestiżowych mariaży w obrębie kniaziów litewsko-ruskich oraz polskiej magnaterii. Ród wygasł w XVIII wiekuA.A. Pszczółkowski, Na tropie herbu Kopciów. Przyczynek do heraldyki szlachty Wielkiego Księstwa Litewskiego, [w: Verbum Nobile Nr 19 z 2015, s. 162–171]..