Warunki autonomii politycznej O powstaniu autonomii decydują m.in.: uwarunkowania geograficzne – wyspiarskie położenie (np. Grenlandia, terytorium zależne Danii) uwarunkowanie historyczne – np. w Szkocji uwarunkowanie narodowościowe – np. w hiszpańskiej Katalonii i Baskonii uwarunkowanie językowe – np. we włoskiej Dolinie Aosty i Friulii, należy tu też Trydent-Górna Adyga uwarunkowanie ekonomiczne – np. na Sycylii i w hiszpańskiej Andaluzji uwarunkowanie geopolityczne – np. w irackim Kurdystanie
Obszary autonomiczne w historii Polski W okresie międzywojennym obszarem autonomicznym wchodzącym w skład Polski było województwo śląskie, co określał Statut Organiczny Województwa Śląskiego.
Od autonomii odróżnić należy będące osobnym podmiotem prawa międzynarodowego Wolne Miasto Gdańsk (WMG) którego status regulowała Konwencja polsko-gdańska (1920).
Autonomia prawa
Autonomia prawa oznacza niezależność prawa od innego rodzaju bytów (np. polityki czy moralności). Problem znaczenia i zakresu autonomii prawa jest bardzo istotny dla teorii, filozofii i socjologii prawa.