Zbocze północno-wschodnie przechodzi w zbocze wzniesienia Rudawiec, północno-zachodnie – w zbocze bliźniaczego wzniesienia Orlik, a południowo-wschodnie zbocze wąskim, prawie płaskim pasem granicznego grzbietu minimalnie opada w stronę załamania granicy, przechodząc w zbocze wzniesienia Jawornik Graniczny. Położenie wzniesienia, kształt i wyraźnie podkreślona część szczytowa czynią wzniesienie rozpoznawalnym w terenie.
Przez szczyt wzniesienia przebiega kontynentalny dział wód. Oddziela on zlewisko Morza Bałtyckiego i Czarnego.
Budowa Wzniesienie jest w całości zbudowane ze skał metamorficznych łupków łyszczykowych i gnejsów gierałtowskich. Szczyt i zbocza wzniesienia pokrywa niewielkiej grubości warstwa młodszych osadów: glin, żwirów, piasków i lessów z okresu zlodowaceń plejstoceńskich oraz osadów powstałych w chłodnym, peryglacjalnym klimacie.
Powierzchnię szczytową oraz – częściowo – zbocz pokrywają niewielkie warstwy rudawców. Jest to twarda, rdzawa i żelazista warstwa gleby, utrudniająca przesiąkanie wody i hamująca rozwój korzeni. Rudawce tworzą się w procesach eluwialno-iluwialnych.