Hrabia Altamira korzystał wcześniej z usług malarza Agustina Esteve, który sportretował jego starszych synów – Francisca Javiera i Juana Marię. Obaj chłopcy zmarli w 1785 w wieku 9 i 5 lat, co mogło wpłynąć na decyzję pary hrabiowskiej o zmianie portrecisty.
Opis obrazu Chłopiec stoi w statycznej pozie pośród domowej menażerii. Jego twarz jest blada, a spojrzenie dużych, brązowych oczu wydaje się smutne. Jest ubrany, zgodnie z ówczesną modą, w kombinezon z jaskrawoczerwonego jedwabiu z białym kołnierzem i mankietami oraz szeroką szarfą ze srebrnej satyny. Białe buciki są ozdobione dużymi kokardami. Strój i zabawki chłopca świadczą o jego szlacheckim pochodzeniu. W rękach ma sznurek, na którym trzyma oswojoną srokę. Wpatrują się w nią trzy koty siedzące u stóp chłopca, ich wielkie oczy skupione są na możliwej zdobyczy. Na podłodze stoi klatka ze szczygłami. W dziobie sroki Goya umieścił swoją wizytówkę, na której widnieją także atrybuty malarza: paleta i pędzle.
Brunatno-oliwkowe tło wydobywa czerwień stroju, a jednocześnie dzieli obraz na dwie strefy: jasną za głową chłopca, i ciemną u jego stóp, gdzie ukrywają się czyhające na ptaki koty.