Autor ten zwraca uwagę na rolę esesmanów z dywizji "Wiking" w organizacji pogromu; jego zdaniem świadkowie mogli pomylić ich z członkami Einsatzgruppe.
Po zajęciu miasta Niemcy wspierani przez młodych Ukraińców zapędzili grupę Żydów do zamku Sobieskich, gdzie zmusili ich do pracy przy ekshumacji zwłok zamordowanych więźniów. Do udziału w ekshumacji zmuszono również wziętych do niewoli czerwonoarmistów. Podczas tej pracy robotnicy byli maltretowani i zabijani; między innymi 4 lipca Niemcy przeprowadzili na zamku masową egzekucję Żydów. Dopiero po dwóch dniach, zresztą nie bez trudności, zamieszki zostały stłumione przez Wehrmacht. Do tego czasu ofiarą pogromu padły setki złoczowskich Żydów. Niemcy oszacowali liczbę zamordowanych na około 300–500 osób.
Masakra w złoczowskim więzieniu posłużyła również Niemcom jako pretekst do przeprowadzenia masowych i systematycznych egzekucji Żydów. 10 lipca niemiecka żandarmeria polowa rozstrzelała w mieście około 300 przedstawicieli żydowskiej inteligencji.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:1941 w okupowanej Polsce Złoczów Złoczów Kategoria:Złoczów