Druga okupacja wojskowa Kuby – okupacja wojskowa Kuby przeprowadzona przez siły zbrojne Stanów Zjednoczonych w latach 1906–1909. Rozpoczęła się w wyniku niepokojów społecznych i powstań przeciwko rządowi po sfałszowanych wyborach 1905 roku, dymisji prezydenta Tomása Estrady Palmy i ustanowieniu rządu tymczasowego Kuby przez sekretarza wojny Stanów Zjednoczonych Williama Tafta. Na wyspę skierowanych zostało ok. 6500 żołnierzy, z których sformowano Armię Kubańskiej Pacyfikacji. Okupacja wojskowa trwała oficjalnie do 28 stycznia 1909 roku, kiedy to stojący na czele rządu tymczasowego Charles Edward Magoon przekazał władzę w ręce nowo wybranego prezydenta José Miguela Gómeza. Ostatnie oddziały amerykańskie opuściły Kubę 1 kwietnia 1909 roku.
Geneza Kuba pozostawała częścią hiszpańskiego imperium kolonialnego od 1511 roku do ostatniej dekady XIX wieku. W drugiej połowie XIX wieku na wyspie wybuchły trzy kolejne nieudane powstania przeciwko hiszpańskiej władzy. Sytuacja polityczna na Kubie zaczęła się zmieniać wraz z wybuchem wojny amerykańsko-hiszpańskiej 25 kwietnia 1898 rokuW dniu tym Kongres Stanów Zjednoczonych uchwalił wypowiedzenie wojny, według którego Stany Zjednoczone i Hiszpania pozostawały w stanie wojny od 21 kwietnia. Pierwsze działania zbrojne przeprowadzono natomiast 22 kwietnia..