10% spośród nich.
Okupacja thumb|upright|Charles Edward Magoon, gubernator Kuby w latach 1906–1909 William Taft, stojący na czele tymczasowego rządu, musiał opuścić Kubę z uwagi na konieczność wypełniania obowiązków sekretarza wojny. Decyzją Theodora Roosevelta został zastąpiony przez Charlesa Magoona. Armia została tymczasem rozproszona na obszarze całej wyspy. Żołnierze stacjonowali w 27 placówkach, zaś największa ich liczba przebywała w pobliżu dużych skupisk ludności oraz w miejscach istotnych z perspektywy interesu Stanów Zjednoczonych. Znaczne siły ulokowano na przykład w prowincji Santa Clara, w której znajdowały się duże plantacje trzciny cukrowej.
Siły amerykańskie funkcjonowały według sformułowanego wcześniej planu, mającego zapobiec dalszym niepokojom społecznym i ułatwić ewentualne interwencje w przyszłości. Oddziały odbywały piesze podróże, które miały przekonać mieszkańców o sile amerykańskiej armii. Podczas podróży tych badano niepoznane jeszcze tereny, sporządzano dokumentacje na ich temat oraz kreślono mapy. Od 31 sierpnia 1907 roku do 31 sierpnia 1908 roku przeprowadzono 156 tego typu marszy na dystansie ok. 11500 kilometrów. Podjęto także działania mające na celu usprawnienie transportu na wyspie.