Jan Gąsienica Daniel (ur. 19 grudnia 1856 w Zakopanem, zm. 13 grudnia 1924 w Tatrach) – przewodnik tatrzański.
Życiorys O życiu Jana Gąsienicy Daniela wiadomo niewiele. Od 1904 roku był przewodnikiem tatrzańskim drugiej klasy, a od 1905 roku pierwszej klasy. Prawdopodobnie był alkoholikiem. Jak podaje Michał Jagiełło: „Nie wylewał za kołnierz, często popisywał się przed «panami» śpiewem i tańcem, a bywało, że występował też jeno w przytomności swego konia”. Mimo to był uznawany za jednego z wybitniejszych przewodników swoich czasów, choć Ferdynand Goetel podważał jego kwalifikacje.
Śmierć thumb|240px|Jan Gąsienica Daniel z Edwardem Gejsztorem w przeddzień swojego śmiertelnego wypadku W piątek 12 grudnia 1924 wyruszył na Halę Gąsienicową wraz z Edwardem Gejsztorem, który zamówił jego usługi przewodnickie. Po przenocowaniu nazajutrz udali się przez Zawrat w stronę schroniska w Dolinie Pięciu Stawów Polskich. Mimo trudnych warunków (oblodzenie) dotarli tam o godz. 18. Stamtąd, już w mroku, Gąsienica poprowadził swojego klienta przez Dolinę Roztoki. Przy schodzeniu u progu koło Siklawy było ok. 300 metrów śniegu (obecnie zielony szlak). Wtedy przewodnik zaproponował zjazd na tzw. „saneczkach” w celu skrócenia drogi. Gejsztor nie był przekonany do tego pomysłu.