Miguel Barnet Lanza (ur. 28 stycznia 1940 w Hawanie) – kubański poeta, pisarz i etnograf.
Pochodził z wpływowej kubańskiej rodziny pochodzenia katalońskiego, część dzieciństwa spędził w Atlancie, dzięki czemu płynnie mówi po angielsku. Studiował antropologię na Uniwersytecie w Hawanie, pod kierunkiem Fernando Ortiza Fernándeza.
Zadebiutował w 1963 roku zbiorem poezji La piedrafina y el pavorreal (Klejnot i paw). Szeroki rozgłos uzyskały jego powieści, zwłaszcza wydana w 1966 roku Biografía de un cimarrón (Biografia niewolnika) oraz trzy lata późniejsza Canción de Rachel (Pieśń Rachel). W powieści Biografía de un cimarrón wykorzystał metodę, znaną z działalności etnograficznej, w 1963 roku przeprowadził serię wywiadów z byłym niewolnikiem Estebanem Montejo (1860-1965), a następnie zredagował materiał nadając mu formę powieści autobiograficznej.