Adam Hieronim Sieniawski (ur. 1623/1624, zm. 25 stycznia 1650) – hrabia na Szkłowie i Myszy, pisarz polny koronny w latach 1649-1650Urzędnicy centralni i nadworni Polski XIV-XVIII wieku. Spisy / oprac. Krzysztof Chłapowski, Stefan Ciara, Łukasz Kądziela, Tomasz Nowakowski, Edward Opaliński, Grażyna Rutkowska, Teresa Zielińska. Kórnik, 1992, s. 202., starosta generalny ruski w latach 1648-1650Urzędnicy województwa ruskiego XIV-XVIII wieku. (Ziemie halicka, lwowska, przemyska, sanocka). Spisy. Oprac. Kazimierz Przyboś. 1987, s. 153..
Syn Prokopa Sieniawskiego i Anny Eufrozyny Chodkiewicz.
Życiorys Urodził się w roku 1623 lub 1624; po śmierci ojca od 1627 roku był pod opieką matki, a także babki Katarzyny Sieniawskiej, przebywał w Brzeżanach. W latach 1636–1640 studiował w kolegium Nowodworskiego w Krakowie, 15 lutego 1637 roku król Władysław IV przyznał mu pełnoletniość. Posiadał zdolności poetyckie i oratorskie. Odziedziczył ogromne majętności, na które składały się dobra podolskie i ruskie (klucze oleszycki, brzeżański, tarnorudzki, satanowski, zińkowski, międzybrzeski), wołyńskie (Granów), litewskie (Mysz i Szkłów). 8 września 1641 roku przybył do Warszawy na sejm walny. 15 lutego 1643 roku poślubił Elżbietę (Wiktorię Elżbietę) Potocką (zm. 1673), córkę Stanisława Potockiego („Rewery”).