Manuel Antonio de Varona, również Tony de Varona (ur. 25 listopada 1908 w Camagüey, zm. 29 października 1992 w Miami) – kubański prawnik, działacz demokratyczny i polityk, kongresmen i senator, w latach 1948–1950 premier Kuby.
Jako działacz demokratyczny walczył z reżimami trzech dyktatorów, zarówno prawicowych jak i lewicowych, władających Kubą w XX wieku – w latach 30. – z Gerardo Machado, w latach 30. i 50. z Fulgencio Batistą, a w latach 60. z Fidelem Castro.
Życiorys Urodził się 25 listopada 1908 roku w Camagüey. Studiował prawo na Uniwersytecie w Hawanie (Universidad de La Habana).
W latach 30. walczył z reżimem Gerardo Machado – był założycielem organizacji Directorio Revolucionario Estudiantil, która przyczyniła się do upadku dyktatury w 1933. Sam de Varona zmuszony był jednak udać się po raz pierwszy na emigrację. Powrócił na Kubę i w 1936 był jednym z przywódców robotników protestujących przeciwko dyktaturze Fulgencio Batisty, wkrótce ponownie zmuszony został do emigracji. Po powrocie do Hawany ukończył w końcu prawo, a w 1940 został wybrany do izby niższej kubańskiego parlamentu jako przedstawiciel prowincji Camagüey. Swoją karierę polityczną związał z Kubańską Partią Rewolucyjną (Autentyczną). W kolejnych wyborach – w 1944 został senatorem, a od 1947 był liderem większości w Senacie.