SM UC-14 – niemiecki okręt podwodny (podwodny stawiacz min) z okresu I wojny światowej, czternasta w kolejności jednostka typu UC I. Zwodowany 13 maja 1915 roku w stoczni AG Weser w Bremie, został przyjęty do służby w Kaiserliche Marine 5 czerwca 1915 roku. Przewieziony w częściach nad Adriatyk, został nominalnie wcielony w skład Kaiserliche und Königliche Kriegsmarine pod nazwą U-18, a od stycznia 1917 roku stacjonował nad Morzem Północnym. W trakcie służby operacyjnej okręt odbył 38 patroli bojowych, podczas których postawił zagrody minowe, na których zatonęło 14 statków o łącznej pojemności BRT i dwa okręty o łącznej wyporności ton (w tym włoski pancernik ). UC-14 został zatopiony 3 października 1917 roku, po wejściu na brytyjską zagrodę minową w okolicach Zeebrugge.
Projekt i budowa Sukcesy pierwszych niemieckich U-Bootów na początku I wojny światowej (m.in. zatopienie brytyjskich krążowników pancernych HMSHMS – His/Her Majesty’s Ship – Okręt Jego/Jej Królewskiej Mości. „Aboukir”, „Hogue” i „Cressy” przez U-9) skłoniły dowództwo Cesarskiej Marynarki Wojennej z admirałem Tirpitzem na czele do działań mających na celu budowę nowych typów okrętów podwodnych.