ze względu na duże ryzyko nadal bez powtórzenia) oraz dwie zimą: w 1996 roku drogę Ostatni Mohikanin (w czasie trzech dni, M6, A3) oraz jedną z pierwszych klasycznych dróg zimowych na Kazalnicy Mięguszowieckiej – Nutzha w 2010 roku o trudnościach M8. Poza tymi drogami jest współautorem z Grzegorzem Mołczanem wariantu Opowieści z mchu i paproci wytyczonego w 1993 roku o trudnościach VII R biegnącego w linii spadku Wielkiego bloku; była to ryzykowna droga biegnąca w płycie z iluzoryczną naturalną asekuracją, obecnie prawdopodobnie częściowo obita kotwami rozporowymi należącymi do autorów drogi Wędrówka dusz, która powstała w późniejszych latach, łącząc się na tym odcinku.

Poza dwiema wspomnianymi powyżej nowymi drogami, dokonał m.in. pierwszego przejścia solowego zimą Direttissimy Kazalnicy (w 20 godzin) i Kant Filara (w 18 godzin). W dorobku Tomaszewskiego znalazły się również letnie solowe przejścia, a wśród nich: Droga Kurtyki i Czyżewskiego, Droga Pająków, trzykrotne przejście solo Filara, dwukrotne przejścia dróg Warianty Małolata, Warianty Malczyka, Epitafium, Symfonia klasyczna, Superdirettissima VI;