Doceniając też wagę wojny minowej, 9 października 1914 roku ministerstwo marynarki zatwierdziło projekt małego podwodnego stawiacza min opracowanego przez Inspektorat Torped pod kierunkiem dr Wernera, oznaczonego później jako typ UC I.
Przyszły UC-15 zamówiony został 23 listopada 1914 roku jako ostatni z serii 15 okrętów typu UC I (numer projektu 35a, nadany przez Inspektorat U-Bootów), w ramach wojennego programu rozbudowy floty. Został zbudowany w stoczni AG Weser w Bremie. Stocznia oszacowała czas budowy okrętu na 5-6 miesięcy. UC-15 otrzymał numer stoczniowy 230 (Werk 230). Stępkę okrętu położono 28 stycznia 1915 roku, a zwodowany został 19 maja 1915 roku.
Dane taktyczno-techniczne UC-15 był niewielkim, przybrzeżnym okrętem podwodnym o konstrukcji jednokadłubowej, którego koncepcja oparta była na projekcie jednostek typu UB I. Długość całkowita wynosiła 33,99 metra, szerokość 3,15 metra i zanurzenie 3,04 metra. Wysokość (od stępki do szczytu kiosku) wynosiła 6,3 metra. Wyporność w położeniu nawodnym wynosiła 168 tonWyporność jednostek niemieckich i rosyjskich podano w tonach metrycznych, dla statków handlowych podano pojemność w tonach rejestrowych brutto., a w zanurzeniu 183 tony.