Tadeusz Szpotański (ur. 18 grudnia 1883 w Suchcicach, zm. 27 lutego 1944 w Warszawie) – polski nauczyciel, działacz polityczny i społeczny, działacz związkowy, publicysta. Brat Stanisława Szpotańskiego.
Życiorys W 1904 wstąpił do Polskiej Partii Socjalistycznej, a następnie PPS-Frakcji Rewolucyjnej; od 1928 był w PPS – dawnej Frakcji Rewolucyjnej.
Członek Centralnego Komitetu Narodowego w Warszawie (II 1916 – V 1917) a następnie Komisji Porozumiewawczej Stronnictw Demokratycznych (VI 1917 – XI 1918).
W latach 1919–1934 był radnym miejskim Warszawy, zaś w latach 1927–1934 jej wiceprezydentem.
Od 15 lutego 1934 do 3 marca 1934 był pełniącym obowiązki prezydenta Warszawy. Na stanowisku wiceprezydenta pozostał do 7 września 1934, kiedy zrezygnował ze stanowiskaPosada za 4.400 zł. miesięcznie, Robotnik, 24 lutego 1934, s. 4..
Autor wielu prac i artykułów, poświęconych głównie zagadnieniom politycznym, społecznym i samorządowym.
Podczas okupacji hitlerowskiej uczestniczył w ruchu oporu (Związek Walki Zbrojnej), w latach 1941–1942 był więziony na Pawiaku, skąd zbiegł – zorganizował ucieczkę 3 marca 1942. Zmarł pod konspiracyjnym nazwiskiem Tomasz Sawicki.