Film kręcony był przy użyciu kamer GoPro przymocowanej na specjalnie zaprojektowanej do tego celu przez reżysera maski, nazywanej „Adventure Mask”, oraz systemów stabilizujących wykorzystujących elektronikę lub magnesy, stworzonych przez autora zdjęć Wsiewołoda Kaptura. Najszuller ostatecznie zdecydował się na magnesy, które jego zdaniem bardziej przypominały naturalny sposób poruszania się ludzkiej głowy. Setki ujęć z kamer zostało następnie zmontowanych w taki sposób, żeby stworzyć z nich film mający ciągłą fabułę. Większość efektów wizualnych w filmie stworzona została przy wykorzystaniu wolnego oprogramowania Blender.
W Henry’ego początkowo wcielał się rosyjski kaskader i operator Siergiej Walajew, jednak osprzęt, który nosił podczas zdjęć, doprowadziły do poważnych bólów pleców. Rola przekazana została Andriejowi Diemientjewowi, grającemu także drugoplanową rolę Śliskiego Dmitrija, ale i on z czasem zaczął doznawać bólów pleców, a dodatkowo stracił ząb, kiedy przypadkowo uderzony został przez kaskadera. W scenach, w których postaci grane przez Daniłę Kozłowskiego i Sharlta Copleya zwracają się bezpośrednio do Henry’ego, Walajew i Diemientjew – za radą Copleya – nosili przyciemniane okulary, żeby aktorzy patrzeli na nie, a nie w kamerę.