Był zwolennikiem zbliżenia szyitów i sunnitów. Nie angażował się w politykę Iranu, zachowując neutralność i wzywał do tego również innych duchownych, pozostawał w poprawnych stosunkach z dworem szacha. Nie prowadził działalności opozycyjnej za rządów Rezy Szacha, chociaż według niektórych źródeł w 1944 brał udział w antyrządowym proteście. W 1949 podczas konferencji duchownych szyickich w Ghom opowiadał się za wprowadzeniem dla duchowieństwa zakazu członkostwa w partiach politycznych i prowadzenia działalności politycznej. Potępił Fedainów Islamu i nakazał, by grupa opuściła swoją dotychczasową siedzibę w jednej ze szkół teologicznych w Ghom.
Według niektórych źródeł podczas zamachu stanu w Iranie w 1953 stanął po stronie dworu przeciwko MosaddeghowiM. Axworthy, Revolutionary..., s. 47., według innych tylko przyzwolił na poparcie innych duchownych dla puczu lub też w ogóle nie popierał przewrotu. Gdy nowy premier Fazlollah Zahedi wysłał mu wiadomość z życzeniami, ajatollah nie odpowiedział. W kolejnych latach Borudżerdi i inni ajatollahowie popierali monarchięM. Axworthy, Revolutionary..., s. 59..