Iwan Iwanowycz Wrona (ukr. Іван Іванович Врона; ros. Ива́н Ива́нович Вро́на; ur. 28 września 1887 w Otroczu, zm. 5 stycznia 1970 w Kijowie) – radziecki prawnik, historyk sztuk pięknych, malarz i polityk.
Życiorys W 1907 wstąpił do Partii Socjalistów-Rewolucjonistów-Maksymalistów, w latach 1912-1914 uczył się na studiach malarskich K. Juona w Moskwie, w 1914 ukończył studia na Wydziale Prawnym Uniwersytetu Moskiewskiego. Pracował jako naczelnik brygady sanitarnej, kontroler związku ziemskiego i pomocnik radcy prawnego kijowskiego okręgu komunikacji wodnej, 1918-1920 studiował na Wydziale Malarskim Ukraińskiej Akademii Sztuk Pięknych. W 1919 był komisarzem ds. likwidacji mienia cerkiewnego, członkiem kolegium prokuratorów Kijowskiego Gubernialnego Trybunału Rewolucyjnego i członkiem kolegium prokuratorów Najwyższego Sądu Kasacyjnego Ukraińskiej SRR, a 1919-1920 członkiem kijowskiego gubernialnego oddziału sprawiedliwości i członkiem Ukraińskiej Partii Socjalistów-Rewolucjonistów-Borotbistów. W 1920 został członkiem RKP(b), w czerwcu 1920 został przewodniczącym wołyńskiego gubernialnego komitetu KP(b)U i wołyńskiego gubernialnego komitetu rewolucyjnego, 1920-1921 był przewodniczącym wołyńskiej gubernialnej inspekcji robotniczo-chłopskiej, potem zastępcą przewodniczącego komitetu wykonawczego wołyńskiej rady gubernialnej.