W grudniu 1930 roku został przeniesiony na stanowisko kierownika Instytutu Badań Materiałów Uzbrojenia. Obowiązki służbowe łączył z działalnością społeczną w Komitecie Krzyża i Medalu Niepodległości, w którym pełnił funkcję przewodniczącego I Podkomisji I-go Korpusu i Związków Frontu Zachodniego. Z dniem 31 marca 1932 roku został przeniesiony w stan spoczynku. W 1934 roku pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Warszawa Miasto III. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr I. Był wówczas „przewidziany do użycia w czasie wojny”. Po zwolnieniu z czynnej służby został zatrudniony w Państwowych Wytwórniach Uzbrojenia w charakterze referenta uzbrojenia.
Podczas II wojny światowej był oficerem Stacji Zbornej Oficerów Rothesay nazywanej „Wyspą Wężów”.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 6693 (10 maja 1922) Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (7 listopada 1925)M.P. z 1925 r. nr 262, poz.