W latach 1975–1984 był szefem Wydziału I KGB Turkmeńskiej SRR, w 1984 szefem Wydziału Kadr i zastępcą przewodniczącego KGB Turkmeńskiej SRR, od 1984 do czerwca 1990 zastępcą przewodniczącego, od czerwca 1990 do marca 1991 I zastępcą przewodniczącego, a od 25 marca do 30 września 1991 przewodniczącym KGB Turkmeńskiej SRR. Po rozpadzie ZSRR służył w strukturach siłowych Turkmenistanu, początkowo jako szef służb specjalnych, a od stycznia 1992 do 17 września 1998 minister obrony Turkmenistanu i jednocześnie rektor Instytutu Wojennego, 17 września 1998 został szefem wydziału Gabinetu Ministrów Turkmenistanu, 1999 przeszedł na emeryturę. Oskarżony o zorganizowanie próby wojskowego przewrotu i nieudanego zamachu na życie prezydenta Turkmenistanu Saparmyrata Nyýazowa (12 września 1998), w 2002 został skazany na 8 lat więzienia, jednak wkrótce został zrehabilitowany i zwolniony. Był odznaczony Orderem Czerwonej Gwiazdy i medalami.
Awanse Major (1971) Podpułkownik (1974) Pułkownik Generał Major (1990) Generał Porucznik (1992) Generał Pułkownik (1993) Generał Armii
Bibliografia (ros.)
Kategoria:Funkcjonariusze KGB Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonej Gwiazdy Kategoria:Generałowie armii Sił Zbrojnych ZSRR Kategoria:Urodzeni w 1933 Kategoria:Zmarli w 2011