Jan Całka (ur. 11 lipca 1941 w Mościskach, zm. 5 kwietnia 2016) – polski działacz związkowy, jeden z liderów NSZZ „Solidarność” Regionu Opolskiego w latach 80., w latach 1989-1992 przywódca opolskiej „Solidarności”, od 1992 urzędnik samorządowy.
Życiorys Po II wojnie światowej pozostał z rodziną w ZSRR, repatriował się do Polski w 1957. W latach 1961–1965 studiował polonistykę w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Opolu, skąd został relegowany z przyczyn politycznych. W latach 1972–1981 był członkiem i etatowym pracownikiem Stowarzyszenia „Pax”. W 1980 został członkiem NSZZ „Solidarność”, w maju 1981 został członkiem zarządu Regionu Śląsk Opolski. Po ogłoszeniu stanu wojennego uczestniczył w konspiracji solidarnościowej. W styczniu 1982 był jednym z założycieli Regionalnej Rady Koordynacyjnej NSZZ „Solidarność” Śląska Opolskiego, został aresztowany 27 kwietnia 1982, a 21 stycznia 1983 skazany na karę 1 roku pozbawienia wolności. Wobec zaliczenia na poczet kary dotychczasowego aresztu został zwolniony po wyroku. Od 1983 do 1989 wydawał podziemne pismo Solidarność Opolska, w 1984 został koordynatorem tajnej Tymczasowej Rady Regionalnej NSZZ „Solidarność” Śląska Opolskiego, która ujawniła się w październiku 1986.