Nadanie pola górniczego o powierzchni 24602 m² miało miejsce przed 1841. Jedna z pierwszych wzmianek o będącej własnością hrabiów Henckel von Donnersmarck kopalni Segiet pochodzi z 1830 roku. Według innego źródła, nadanie pola górniczego miało miejsce 13 listopada 1844 roku. Pozyskiwanym surowcem był biały galman – hemimorfit mioceński, natrafiono także na galman czerwony. W polu zachodnim na głębokości od 10 do 30 metrów występowała ruda żelaza, natomiast w polu wschodnim – dolomit zawierający galenę, który był eksploatowany przez kopalnię Fryderyk (zob. Zabytkowa Kopalnia Srebra).
thumb|left|Pogórniczy krajobraz terenu W latach 1923–1927 kopalnia należała do firmy The Henckel von Donnersmarck-Beuthen Estates Limited, której prezesem był w tym czasie Edgar Henckel-Gaschin von Donnersmarck. Wcześniej była własnością hrabiego Lazy’ego Arthura Edgara Henckel von Donnersmarcka. W 1923 kopalnia zatrudniała 50 osób, a wydobycie wynosiło 650 ton rudy cynkowej rocznie. Natomiast w samym grudniu 1926 wydobycie wyniosło 654 tony rudy, przy 133 pracownikach;