W Sanoku Józef Rec zamieszkiwał przy ulicy Floriańskiej – od 1937 ulica Michała Słuszkiewicza – pod numerem domu 14 (później na jego posesji powstał blok mieszkalny pod adresem przemianowanej ulicy Ignacego Daszyńskiego 10). Uchwałą Rady Miejskiej w Sanoku z początku 1937 został uznany przynależnym do gminy Sanok. Na emeryturze pod koniec lat 30. na stancji w jego domu mieszkali sanoccy gimnazjaliści.
Po wybuchu II wojny światowej w 1939, kampanii wrześniowej i nastaniu okupacji niemieckiej zaangażował się w działalność konspiracyjną. Funkcjonował w tajnym nauczaniu. Wykazywał się inicjatywą i działał w kierunku zaktywizowania środowiska inteligenckiego w Sanoku i okolicach w kierunku tworzenia tras przerzutowych. Był kolejnym po ks. Stanisławie Buczku organizatorem w Sanoku szlaku przerzutowego (kurierskiego) w stronę Węgier na trasie Poraż-Mroczków-Mokre-Wysokie-Habura-Medzilaborce. Obie trasy organizowano w podporządkowaniu inż. Stanisławowi Szczepańcowi na zlecenie Komitetu Porozumiewawczego. Działał z ramienia Polskiego Komitetu Służby Zwycięstwu Polski. Od stycznia 1940, za sprawą przybyłego do Sanoka oficera w stopniu kapitana działającego pod pseudonimem „Czarny”, działalność organizacji przerzutów została scalona i podległa strukturze Związku Walki Zbrojnej.