Okres międzywojenny Po upadku Austro-Węgier i przyłączeniu Bielska wraz z okolicą do Polski, rozpoczyna się proces polonizacji szkoły. W lipcu 1919 obok dotychczas istniejących klas niemieckich utworzono pierwsze dwie klasy polskie, na wydziale mechanicznym oraz kurs mistrzów maszynowych, prowadzone przez Karola Stasia. W roku 1921 mianowano klasy polskie głównymi, a w niemieckich (ostatecznie zlikwidowanych w 1926) wprowadzono obowiązkowy język polski. Rok później dyrektora Josefa Kuhna zastąpił Polak Jerzy Stonawski, który pełniąc swą funkcję do śmierci w 1936 jest symbolem międzywojennego rozkwitu szkoły, która wzbogaciła się m.in. o największe warsztaty elektrotechniczne w ówczesnej Polsce oraz Stację Doświadczalną z laboratoriami chemiczno-włókienniczymi i badań wytrzymałości materiałów, i przy której założono w 1933 Koło Szybowcowe pod kierunkiem Tadeusza Chlipalskiego, które produkując pierwszy w Bielsku szybowiec, stało się prekursorem tej rozwiniętej później w obrębie Szybowcowego Zakładu Doświadczalnego dziedziny bielskiego przemysłu. Wśród ówczesnych nauczycieli Państwowej Szkoły Przemysłowej był m.in. malarz i grafik Adam Bunsch, uczący tu rysunku zawodowego.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Bielska Szkoła Przemysłowa · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.