Ozdobny kałamarz oraz hafty na stroju zostały oddane ze szczegółami. Silne światło padające z lewej strony rozjaśnia twarz hrabiego, rozchodząc się na pozostałe elementy kompozycji i podkreślając fałdy materiału na biurku.
Sposób przedstawienia postaci i niektóre elementy portretu, takie jak trudne do malowania ręce, znacznie wpływały na cenę obrazu. Z tego powodu na licznych portretach pędzla Goi ręce modeli są ukryte w połach kamizelki, za plecami modela, lub w inny sposób.
Interpretacja i kontekst Hrabia pochodził z jednej z najstarszych hiszpańskich rodzin arystokratycznych, był zamożną i wpływową na dworze osobą. Posiadał także imponującą kolekcję sztuki gromadzoną w jego rodzinie od pokoleń, był członkiem Królewskiej Akademii Sztuk Pięknych św. Ferdynanda w Madrycie. Liczne tytuły szlacheckie i pokaźny majątek kontrastowały z niewielkim wzrostem, co było źródłem kpin w otoczeniu. Goya wprowadził do kompozycji zachwiane proporcje – niskie krzesło podkreśla mały wzrost hrabiego, stół jest za wysoki do pracy. Wyprostowane i skrzyżowane nogi również nie są korzystne dla przedstawienia sylwetki postaci. Według Roberta Hughesa hrabia wygląda jak „niesamowity człowieczek, zabawka jakiegoś ogromnego dziecka”.