Renata Elżbieta Szafarz (ur. 30 marca 1943 w WejherowieWspółcześni uczeni polscy. Słownik biograficzny. Tom IV. S-Ż, wyd. Ośrodek Przetwarzania Informacji, Warszawa 2002, s. 306) – polska prawniczka, profesor nauk prawnych, specjalistka prawa międzynarodowego publicznego, pracownik naukowy Instytutu Nauk Prawnych PAN.
Życiorys W 1967 ukończyła studia prawnicze na Uniwersytecie Warszawskim, następnie podjęła studia doktoranckie w Instytucie Nauk Prawnych PAN. W 1971 obroniła pracę doktorską i została zatrudniona w INP PAN jako adiunkt. W 1983 otrzymała stopień doktora habilitowanego i zatrudniono ją na stanowisku docenta W 1992 uzyskała tytuł naukowy profesora nauk prawnych. Od 1992 kierowała Zespołem Prawa Międzynarodowego INP PAN.
Była członkiem Komitetu Nauk Prawnych PAN, a w latach 1998–2002 członkiem Rady Legislacyjnej. Od 1993 do 2005 była członkiem Stałego Trybunału Arbitrażowego.
W 2001 została odznaczona Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski..
W 2007 pod redakcją prof. Jerzego Menkesa ukazała się na jej cześć praca zbiorowa pt. Prawo międzynarodowe. Księga pamiątkowa prof. Renaty Szafarz (Dom Wydawniczy Elipsa, Warszawa 2007 ss. 606 ).