Królikoszczur (Conilurus) – rodzaj ssaków z podrodziny myszy (Murinae) w obrębie rodziny myszowatych (Muridae).
Rozmieszczenie geograficzne Rodzaj obejmuje gatunki występujące endemicznie w Australii.
Morfologia Długość ciała (bez ogona) 152–195 mm, długość ogona 170–215 mm, długość ucha 25–30 mm, długość tylnej stopy 36–48 mm; masa ciała 110–170 g.
Systematyka Rodzaj zdefiniował w 1838 roku irlandzki przyrodnik William Ogilby w artykule zatytułowanym Zawiadomienie o niektórych australijskich czworonogach należących do rzędu gryzoni (Rodentia), opublikowanym w czasopiśmie „The London and Edinburgh philosophical magazine and journal of science”. Gatunkiem typowym jest (oznaczenie monotypowe) królikoszczur białonogi (C. albipes). Wcześniejsze nazwy: ta z 1829 roku, którą ukuł niemiecki lekarz, botanik i zoolog Martin Lichtenstein, okazała się młodszym homonimem rodzaju motyli, natomiast ta z 1837 roku autorstwa Williama Ogilby’ego nie była używana przez społeczność zoologów przez 50 lat, stając się nomen oblitum.
Etymologia Hapalotis: gr. ἁπαλος hapalos ‘delikatny, miękki’; ους ous, ωτος ōtos ‘ucho’. Gatunek typowy (oznaczenie monotypowe): Hapalotis albipes . Conilurus (Conylurus): konilos ‘królik’;